آنچه در زیر می آید گزیده ای از گفتگوی سیمره با استاد حمید ایزد پناه است که به زبان و گسترۀ جغرافیایی لُرتباران لک اشاره دارد 

-استاد چه نظری راجع به ساخت نحوی و زبان لکی دارید؟

زبان لکی بسیار غنی است. راولینسون عقیده دارد که زبان لُری بازمانده‌ی همان زبان فارسی لُری ساسانی است و زبان لکی بازمانده‌ی زبان پهلوی است. و درباره‌ی واژه‌ی زاگرس که این زاگرس اصلاً از کجا آمده، چه‌گونه آمده، توی فرهنگ لکی یک مقاله‌ای ‌نوشته‌ام و آن را تبیین کرده و توضیح داده‌ام. به هر صورت شروع کردیم به جمع‌آوری فرهنگ لکی.

-استاد! محدودهی لک زبانها کجاست و گستردگی آن تا چه حدودی است؟

محدوده‌ی لک زبان‌ها خیلی زیاد است. از بیجار و کامیاران و اورامانات گرفته تا آن‌سوی کرمانشاه و ایلام. از این طرف هم از حاشیه‌ی همدان گرفته تا می‌آید به لرستان، این‌ها ‌همه لک‌اند. منتها نمی‌گویند لک اسم چیزی را نمی‌آورند، یعنی اضافه‌ی بیانی‌اش را قید نمی‌کنند. مثلاً فقط می‌گویند:«اورامی». نمی‌گویند لکی اورامی یا لکی هرسینی و یا لکی دلفانی. توضیح هم داده نمی‌شود. مشهور است که این‌  لکیه یا لکی و لُری است. این هم اورامی یا بیجاری. در صورتی که این‌طور نیست، این‌ها ‌هم لک‌اند.